ISARD - In het voorjaar bezocht ICFON-voorzitter Wilko Verbakel enkele dagen de projecten van onze partnerorganisatie ISARD in Sindupalchok, 20 kilometer van de grens en 100 kilometer van Kathmandu.
Hieronder volgen verslagen van zijn gesprekken met de bewoners. aangevuld met conclusies en beschrijvingen van zaken die sindsdien hebben plaatsgevonden. ICFON en ISARD hebben meerdere malen per week contact.
Door: Wilko Verbakel en Joop van Meer
Omdat Wilko met zijn kinderen niet erg diep het district in kan reizen, had projectleider Ebindra Neupane een aantal mensen uit de dorpen uitgenodigd in het kantoor van ISARD. Daarnaast verbleef hij met zijn gezin een nacht in de proefboerderij van ISARD in Budepa. Op beide plekken sprak hij met inwoners die ervaringen hadden met ISARD.
In het kantoor van ISARD in Sunkoshi worden dorpelingen, waaronder deze meisjes uit Mulabari, uitgenodigd om te komen praten over hun ervaringen met het ISARD-project.
Op het kantoor van ISARD sprak Wilko met Ram Chandra Thami, tegenwoordig boer in Piskar. Deze Thami (lid van een erg arme etnische groep) werkte tot voor kort als dagloner in de bouw ver buiten zijn dorp en vertelt over zijn persoonlijke ommezwaai dankzij trainingen en kredieten. “Jaren geleden kreeg ik een geit in het doorgeefsysteem van ISARD. Ik besloot in het dorpte blijven boeren, kocht een varken, later een buffel op afbetaling, maar de laatste jaren ben ik ook erg actief geworden in de groenteteelt. Gisteren verkocht ik nog voor *Rs 1250 aan spinazie en voor Rs 950 aan knoflook, en vorig seizoen verkocht ik voor Rs 22.500 aan tomaten’.
Daar zitten natuurlijk ook kosten in, met name voor de plastic tunnel die hij een jaar geleden heeft gebouwd. Van zijn microkrediet van Rs 20.000 (ongeveer €150, red.) heeft hij nu Rs 8.000 terugbetaald. Het restant draagt 12% rente, wat erg laag is bij een geschatte inflatie van 10%.”
*1 Roepie = ongeveer € 0,0075 (driekwart eurocent)
Wilko’s aantekeningen gaan verder:
“Mahandar Shestha uit Tautali bevestigt het verhaal van Ram Chandra Thami. In Tauthali is ISARD vorig jaar pas begonnen met projecten, en het betreft voorlopig alleen trainingen. Maar de groenteteelt is nu al enorm toegenomen. Vijf families telen nu tomaten, bloemkool, radijs, spinazie, en andere gewassen voor de verkoop.
Sukra Thami uit Mele (boven Mulabari) heeft drie kleine tunnels voor tomatenteelt, waarvoor hij Rs 30.000 heeft geïnvesteerd. In één jaar heeft hij Rs 75.000 verdiend met teelt van tomaten, pepers, bonen, komkommer en bloemkool. De nieuwe inkomsten gebruikt hij voor het onderwijs voor zijn kinderen en om de bruidsschat en het huwelijk van zijn dochter te betalen. Ook hij werkte vroegere als dagloner, en verdiende met het zware werk slechts Rs 15.000, ongeveer € 120 per jaar!
Hij vraagt of ze in zijn dorp mee trainingen kunnen krijgen van ISARD.”
In gesprek met zeven vrouwen uit Silele
Inmiddels heeft ICFON financiering gevonden voor het eerste begin.
Een bijzonder verhaal, want er gaan zeldenopgeleide jonge mensen terug naar hun dorp om daar kennis op te doen. En zeker niet om dorpssuccessen te gaan navolgen. Wij hopen dat zij slagen in hun opzet en bewijzen dat er in Nepal heel wat te winnenis in de landbouw.”
De jongeman die het woord doet, Bishal Gurung, werkte drie jaar in Kathmandu. Toen hoorde hij dat veertien dorpelingen trainingen in groenteteelt gekregen hadden en dat een aantal van hen hiermee een inkomen van enkele honderden euro’s per jaar bereikte. Hij vond het leven in Kathmandu niet best, zag in dat hij ook in zijn dorp de kost zou kunnen verdienen en besloot om terug te gaan naar Bungatali. Hij volgde training bij Bishnu en begon met een plastic tunnel voor tomatenteelt op 500 m² land. In een jaar tijd verdiende hij € 170 met zijn tomaten. Het komende jaar gaat hij nog twee tunnels erbij zetten.
Maar ook tien andere families starten met commerciële landbouw. Een paar van hen heeft geld geleend in de omgeving om de plastic tunnels te kunnen maken, en ze betalen daarover 36% rente per jaar. Bishal en zijn vrienden komen vragen of Bishnu nog meer training wil komen geven in hun dorp en of ISARD kan starten met microkredieten in hun dorp.”
Het mooie van het ISARD-project is dat de mensen vooral vragen om training en af en toe een microkrediet. Tien jaar geleden vroeg men voornamelijk om geld.
De aanvragen voor steun gaan de financiële mogelijkheden van ISARD te boven. Het kan ook raadzaam zijn om een reële inschatting te maken van de slagingskansen per dorp, zelfs per gezin, want de infrastructuur voor de transport van producten in Nepal is op vele plaatsen slecht. ISARD adviseert dorpelingen dan ook om met bepaalde activiteiten wel te beginnen, en met andere activiteiten niet. Maar er zijn veel mogelijkheden voor afzet van producten.
Ondanks dat er veel landbouw is in de Nepalese Terai (het laagland aan de grens met India) importeert het land geweldige hoeveelheden relatief duur voedsel uit India, terwijl de eigen bevolking straatarm is en op het randje van honger leeft. Er zit een enorme potentie in het land en zijn bevolking, we denken wel eens dat zij dat zelf niet weten.
Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer