Projectbezoeken 2009 : Dedhuang dorspcomité

Chautaara vzw steunde het dorpscomité van Dedhuang met 500€. Dit geld was bedoeld om 5 meisjes uit armere gezinnen te laten verder studeren. Op die manier konden ze na hun zestiende i.p.v op het veld te gaan werken, nog 2 jaar college volgen.
De bestuursleden van Chautaara vzw kennen een koppel in Kathmandu dat afkomstig is uit Dedhuang (vandaar ook de steun aan het dorp) en dus gingen we samen met de vrouw van dit koppel, Bishnu, naar haar thuisdorp. Het werden onze mooiste dagen in Nepal.
Dedhuang is in onze ogen een schilderachtig dorp. Het is enkel met een jeep bereikbaar en in die zin nog vrij afgesneden van de rest van de wereld. Voor ons een idyllisch idee, voor de dorpsbewoners vaak een bittere realiteit.

De dag na onze aankomst werden we vroeg in de ochtend verwacht aan het schoolgebouw. Van 6 tot 9 werd het gebouw bezet door collegestudenten, na 9u werd het overgenomen door leerlingen van de lagere school en het middelbaar. We werden met alle gebruikelijke egards ontvangen; bloemenkransen, een stevig applaus en de belangrijkste school- en dorpsfiguren staken een speech af in gebroken Engels. Daarna was het aan ons. We voelden ons een beetje gegeneerd door alle dankbaarheid en bewondering, onze bijdrage was immers maar miniem. Niettemin kregen we een warm gevoel vanbinnen en konden we niet stoppen met lachen. We ontmoetten vier van de vijf meisjes en werden zelfs uitgenodigd om bij één van hen te gaan eten. Opnieuw kregen we het schaamrood op de wangen. We wisten dat ze zich zelf gingen overtreffen door ons vlees aan te bieden maar weigeren was ook geen optie.

Na het ontbijt werden we onverwacht terug naar de school gevraagd. Blijkbaar hadden de kinderen van het lager en het middelbaar de bloemenkransen gemaakt en wilden ze die nu ook zelf overhandigen. OK geen probleem... we werden in 2 plastieke stoeltjes tegenover de 600 leerlingen geplaatst en bekeken het ochtendritueel waarbij het volkslied werd gezongen. Vervolgens werden we behangen met tientallen kransen, na een tijd konden we niet meer bewegen en schoten in een slappe lach tot grote hilariteit van de troep leerlingen voor ons. Mooie momenten die we binnen de vzw moeten koesteren.

We steunden het comité reeds voor 2 jaar. Het eerste jaar loopt af in april 2010. Nadien zullen we onze steun aan deze meisjes evalueren en bekijken hoe we hen of anderen verder kunnen steunen.