Veldbezoek projectpartner ISARD in Nepal

Van 3 tot 5 mei 2008 bezochten we het rurale Sindhupalchowk district, waar ISARD actief is. We interviewden 4 nieuw gevormde vrouwelijke spaargroepen, overlegden met de staf en bezochten drie verschillende coöperaties, soms in afgelegen dorpjes een paar uur stappen van de weg.

De coöperaties werden tien jaar geleden door ISARD in het leven geroepen en werken vandaag volledig zelfstandig. Rajesh Thapa vertelt hoe zijn cooperatie uitgroeide van 35 tot 750 leden, die elk 100 Rs per maand inleggen. Met dat geld kon bijna iedereen in de omgeving een buffel kopen en de melk daarvan verkopen. Als alles goed gaat, kan de lening voor de buffel op één jaar terugbetaald worden met de opbrengst van de melk. Een buffel geeft hier echter gemiddeld 8 jaar melk en brengt 8 nieuwe buffels op de wereld. Daarnaast wordt het vlees verkocht eenmaal de buffel sterft.

Deze kleine leningen zijn voor de mensen van Patle en omgeving niets minder dan een ontsnapping uit de cirkel van armoede. Terwijl een vrouwelijke dierenarts van ISARD de beesten gezond tracht te houden geeft iemand anders uitleg bij het verkopen van melk op de markt. Het mooiste van al is dat de cooperatie met een huidig zelf bijeengespaard budget van maar liefst 42 000 euro geen hulp van buitenaf meer nodig heeft. Een kleine input in het begin en wat omkadering waren genoeg.

De vrouwengroepen die ISARD met onze centjes wilt steunen, werden dit jaar opgestart. Ze leggen 10 of 20 Rs per persoon per maand samen en hebben een spaarpotje van 20 tot 200 euro en dus nog niet genoeg om leningen voor buffels, naaimachines of betere zaden aan te gaan. Onze steun vult dit tekort aan. Belangrijker dan het bedrag dat ze al hebben verzameld, is hun motivatie en instelling. Ontwikkeling moet in de eerste plaats bij hen zelf beginnen, niet bij ons. Projecten die door westerlingen zelf opgestart worden vallen meestal als kaartenhuisjes in elkaar van zodra de steun opdroogt. In deze groepen zitten echter vrouwen zoals Damar Kumari Thami. Damar probeert al jaren de andere vrouwen te overtuigen om te investeren in kleine bijenkorven, in betere compostering en kleine serres. De Thami kaste is een erg arme en lage kaste met weinig geletterden en zelden uit de cirkel van armoede ontsnapt. Damar kon ISARD overtuigen een spaargroepje op te zetten en spoorde de vrouwen uit het dorp aan om samen een ‘literacy class’ te volgen. Bij de diploma-uitreiking zagen we dan ook veel fiere gezichten. Damar sprak met veel vertrouwen over de toekomst van het dorp en serveerde de eerste zoete honing die haar bijen gemaakt hadden. De leningen die ISARD met ons geld aan hen kan geven, zullen hier een groot verschil maken. ISARD vraagt 7% interest en nog eens 7% wordt aan de spaargroep zelf teruggegeven. De lokale rijke geldlener vraagt 36%, bij de bank is er geen kans. Met die 7% interest kan ISARD zijn staf betalen die hen helpt bij de opstart.

Naast geld aan ISARD voor leningen doen we ook een paar directe eenmalige donaties. In verschillende dorpen had men reeds op eigen kracht een watertank gebouwd en sommige buizen aangelegd maar de nodige 250 euro voor de laatste buizen ontbreekt er nog. Als iedereen kraantjeswater in eigen huis heeft hoeven de vrouwen geen uur per dag meer te besteden aan het halen van water uit de rivier beneden, waardoor ze zich met productievere activiteiten kunnen bezig houden, zoals het dagelijks melken van een buffel. Beiden zijn in feite complementair aan elkaar. Je kan niet nieuwe activiteiten via spaargroepen opstarten en de werklast elders hetzelfde houden. De meeste vrouwen zijn van 5u tot 21u in de weer, zonder al te veel pauzes. Bovendien is het bronwater veel beter dan het rivierwater, wat de gezondheid dan weer ten goede komt. Aangezien de mensen van het dorp zelf de tank reeds bouwden is er een duidelijke nood en zal er ook zorg gedragen worden voor het systeem, aangezien hun eigen zweet in het project zit. Er bestaan voldoende verhalen over watersystemen die door westerlingen ergens geïntroduceerd werden en die na een paar jaar in volledig verval geraakten. Zoals overal waar wij ingrijpen ligt hier het initiatief bij de mensen zelf, volgens ons de enige hulp die duurzaam is. Coöperaties zijn samenwerkingsverbanden tussen verschillende personen of organisaties die door het bundelen van kennis, krachten, financiele inbrengen en andere een specifiek doel trachten te bereiken.